Czym jest URL passthrough w Google Consent Mode

Użytkownik klika reklamę w Google, trafia na stronę i odmawia zgody na cookies. Tag Google nie zapisze wtedy identyfikatora kliknięcia w pliku cookie, więc po przejściu na kolejną podstronę nie ma go już ani w adresie, ani w przeglądarce, a zakup kilka kliknięć dalej może nie zostać zmierzony jako konwersja z tej reklamy. URL passthrough to ustawienie Google Consent Mode, w którym tag przenosi informację o kliknięciu w adresach linków wewnętrznych zamiast w cookie. CookieZen włącza je w każdym banerze z aktywnym Consent Mode.

Skąd bierze się problem

Kliknięcie w reklamę Google dokleja do adresu docelowego identyfikator kliknięcia: gclid w Google Ads, dclid w kampaniach mierzonych przez Floodlight. Przy zgodzie na cookies reklamowe tag Google zapisuje go w pliku cookie first-party (_gcl_) i odczytuje na stronie konwersji, choćby użytkownik przeszedł po drodze przez kilka podstron.

Przy odmowie sygnał ad_storage stoi na denied i tag nie zapisuje cookies reklamowych. Identyfikator żyje wtedy tylko w adresie strony wejściowej, a link wewnętrzny prowadzi pod adres, w którym go nie ma.

Co robi ustawienie URL passthrough

Przy włączonym URL passthrough tag Google dokleja informację o kliknięciu do adresu linku wewnętrznego w chwili, gdy użytkownik w niego klika. Kolejna podstrona dostaje adres z gclid z reklamy, choć żadne cookie reklamowe nie powstało.

Google wymienia to ustawienie wśród zaawansowanych funkcji Consent Mode i podaje warunki, które muszą być spełnione jednocześnie:

• tag Google uwzględnia zgodę i jest na stronie,
• URL passthrough jest włączony,
• na stronie działa Consent Mode,
• link prowadzi na tę samą domenę co bieżąca strona,
• w adresie jest gclid albo dclid, przy czym ten warunek dotyczy tagów Google Ads i Floodlight.

Do adresu mogą trafić parametry gclid, dclid, gclsrc, wbraid oraz _gl. _gl to parametr samego tagu, a nie reklamy: w naszym teście zawierał identyfikatory klienta i sesji Google Analytics. To drugie zastosowanie ustawienia: gdy analytics_storage stoi na denied, Google opisuje URL passthrough jako sposób na przekazanie danych o zdarzeniach i sesji bez plików cookie.

W trybie Basic tagi Google nie ładują się przed decyzją użytkownika, więc po odmowie nie ma tagu, który mógłby dekorować linki. W praktyce URL passthrough jest więc funkcją trybu Advanced.

Czy tego potrzebujesz

Tak, jeśli prowadzisz kampanie Google Ads albo mierzysz konwersje przez Floodlight, a część odwiedzających odmawia zgody na cookies reklamowe. Właśnie ich kliknięcia najłatwiej wypadają z pomiaru, gdy identyfikator nie przechodzi dalej niż strona wejściowa.

Jeśli nie korzystasz z reklam Google, ustawienie wpływa tylko na to, jak Google Analytics przekazuje dane o zdarzeniach i sesji przy odmowie zgody analitycznej. Ustawienie nie zapisuje cookies, na które użytkownik się nie zgodził. Czy przenoszenie identyfikatorów w adresach mieści się w podstawie prawnej Twojego przetwarzania, to pytanie do prawnika, a nie kwestia konfiguracji Consent Mode.

Czym różni się od ads_data_redaction

Google opisuje URL passthrough razem z drugim ustawieniem, ads_data_redaction. Oba dotyczą sytuacji, w której użytkownik odmówił zgody, ale robią co innego:

Bez ads_data_redaction przy odmowie zgody do Google nadal trafia pełny adres strony razem z identyfikatorem kliknięcia w parametrach. Z tym ustawieniem Google redaguje identyfikatory kliknięć w pingach zgody i konwersji oraz adresy stron, które je zawierają. Działa ono wyłącznie przy ad_storage: denied, a przy zgodzie nie zmienia niczego.

Dokumentacja Google opisuje oba ustawienia osobno i nie podaje, jak razem wpływają na liczbę mierzonych konwersji. CookieZen wysyła oba.

Jak CookieZen włącza URL passthrough

Po stronie panelu nie ma tu nic do ustawienia. Skrypt CookieZen wysyła do warstwy danych oba polecenia w tej samej chwili, w której ustawia domyślne sygnały Consent Mode, czyli synchronicznie w sekcji head strony, zanim załaduje się Google Tag Manager albo tag Google:

gtag('set', 'url_passthrough', true);
gtag('set', 'ads_data_redaction', true);

Tag Google czyta te ustawienia przy starcie, więc polecenie wysłane po jego załadowaniu mogłoby nie objąć pierwszej odsłony. Dlatego wysyła je mały skrypt ładujący, a nie baner, który dociera do przeglądarki później. Jeśli skrypt ładujący z jakiegoś powodu nie zdążył, baner uzupełnia oba polecenia, ale nigdy nie wysyła ich drugi raz.

Jeśli wdrażasz CookieZen przez szablon z galerii szablonów Google Tag Manager, oba ustawienia są w nim polami konfiguracji, a skrypt CookieZen nie nadpisuje wybranych tam wartości. Przy tagach Google Ads i Floodlight uruchamianych w Menedżerze tagów Google wymaga jeszcze tagu łączenia konwersji (Conversion Linker) z zaznaczoną opcją łączenia na wszystkich adresach stron („Enable linking on all page URLs”). Tagi Google Analytics dostają url_passthrough jako pole konfiguracji i Google zaleca ustawić je jednakowo we wszystkich.

Kiedy sygnał gaśnie

URL passthrough i ads_data_redaction nie mają w panelu CookieZen osobnego przełącznika. Wyłączają się razem z całym Google Consent Mode, w zakładce Sygnały zgody, bo są jego częścią: bez Consent Mode nie ma stanu zgody, od którego zależą. Co dokładnie znika po wyłączeniu i kiedy warto to rozważyć, opisuje artykuł Wyłączenie Google Consent Mode i blokowanie tagów.

Jak sprawdzić, czy działa

Test wykonasz w oknie prywatnym przeglądarki:

1. Otwórz stronę z dopisanym testowym identyfikatorem, na przykład https://twoja-strona.pl/?gclid=TEST.
2. Odmów zgody w banerze.
3. Kliknij link do innej podstrony w tej samej domenie i spójrz na pasek adresu: powinien zawierać gclid=TEST i parametr _gl. Jeśli strona zmienia podstrony bez przeładowania, sprawdź też, czy po naciśnięciu przycisku myszy na linku parametry pojawiają się w jego adresie w narzędziach deweloperskich (opis niżej).

Tak wyglądał adres linku do strony kontaktu w naszym teście na cookiezen.pl po odmowie zgody (identyfikatory zastąpione opisami):

https://cookiezen.pl/kontakt?_gl=1*1d59p4y*_up*MQ..*_ga*<identyfikator klienta>*_ga_<identyfikator usługi>*<dane sesji>&gclid=TEST-CZ-1012

Jeśli parametrów nie ma, przejdź przez listę w następnej sekcji. Same sygnały zgody sprawdzisz w Tag Assistant, w zakładce Consent, albo w zakładce Network narzędzi deweloperskich przeglądarki, gdzie żądania tagów Google niosą stan zgody w parametrach gcs i gcd.

Gdzie URL passthrough przestaje działać

• Przekierowania. Jeśli strona przekierowuje część adresów, na przykład z wersji bez ukośnika na wersję z ukośnikiem, przekierowanie musi zachować parametry zapytania. Przekierowanie, które je obcina, gubi identyfikator, bo przy odmowie zgody URL passthrough niesie go wyłącznie w adresie.
• SPA, czyli strony działające jak aplikacja. W serwisach, które zmieniają podstrony bez przeładowania (na przykład w React czy Next.js), tag dokleja parametry do linku, ale router aplikacji może przejść pod adres zapisany w kodzie, bez nich. Na takiej stronie test z poprzedniej sekcji jest obowiązkowy.
• Koszyk albo płatność na innej domenie. Dekorowane są tylko linki w obrębie tej samej domeny. Jeśli zamówienie kończy się w sklepie na osobnej domenie albo u operatora płatności, URL passthrough identyfikatora tam nie przeniesie.
• Identyfikatory innych platform. Oba ustawienia dotyczą wyłącznie tagów Google, więc nie obejmują fbclid z Meta czy msclkid z Microsoft Ads.
• Narzędzia analityczne i SEO. Parametry gclid czy _gl w adresach podstron nie powinny tworzyć osobnych stron w raportach ani w indeksie wyszukiwarki. Google zaleca upewnić się, że narzędzia analityczne ignorują te parametry, więc sprawdź listę wykluczeń w swoim narzędziu. Po stronie SEO warto mieć tag canonical na podstronach, żeby adresy z parametrami nie trafiały do indeksu jako osobne strony.

Wdrożenie i włączenie samego Consent Mode w CookieZen opisuje artykuł Google Consent Mode v2 w CookieZen, a różnicę między trybami Basic i Advanced artykuł Basic i Advanced Consent Mode.